Sulanmış gözlerle dolu Derin bir tandırdır bu...
Bebekler el uzatır sana içinden Bir kez bakıp aşağı “Kimse var mı? ” dersen...
Közdür içleri oysa; Sözleri kemdir Ve har, dilleri...
Yiyemezsin Bu alevli kuyudan çıkan, Cennet kokusuyla eşdeğer Olsalar da, o buhranlı ekmekleri...
Çünkü bir talihsizlik ki, En dargın köyüdür insana bu yakarış His ülkesinin...
Yolları dardır, çıkmazları kadar hayatımızın Şoseleri küsle kaplıdır Meralarında ak yünlü kuzular da gezinmez hoş Ve mezelerinde Kavun da peynir de yenmez...
...
Eti demirdir gene de Bükülmez, Bilekleri İlk aşkların...
Siz öyle dediğime bakmayın... Sakın ola lezzetinden bıkmayın...
...
FÂTİH ÇODUR |