GÖKÇE

HÜSEYİN ÖZMEN: SEVDA GÜLDEN KONUŞ(T)UR

Hüseyin Özmen, şair.

Son dönem şiirimizin gerçek ustalarından birisi. Sözün tapusunun yazı olduğunu bilenlerden.

“Söz kazınırsa yazıya

Yazıyı kimler kazıya”

“Öyküleme” diye nitelediği “sevda gülden konuş(t)ur”u, soluksuz okudum. “Tuzcu Sarı Sarraf”ın anlatıldığı “masal” işlense, enfes olur. 

Bir şairi, bir şairin anlatması zor. Ancak Hüseyin Özmen, anadilimiz Türkçe sevdalısı ve bu dili çok iyi biliyor. “Sayın ozan Oyhan Hasan Bıldırki’nin sevdalı yüreğine Merhaba!” diyen Özmen’i , Ruşen Hakkı “Şair, kendi sesine kavuşmanın rahatlığı içinde sevda şiirleri dokuyor.” diye özetliyor.

Şiirlerinde daha çok kendimi bulduğum Özmen’i kutlarım.  

II. KAYGI

bilmem ki bu acılı gecelerden

taptaze bir sabah çıkar mı

gözlerden mektuplara dökülen yaşlar

o kocaman kirli yüreği yakar mı

sağar mı ak koyunu buruşuk eller

kupkuru dudaklar süte doyar mı

uykulu küçük iki kara göze

şu doğan sımsıcak güneş kıyar mı

soğuk bir avuç su bir karış yüze değince

çizgili yanaklardan ipince boyna gelince

göğüsteki sayrıya inince

bu kaynayan beyne de buz koyar mı

kabul, baharıdır gecenin her sabah

koşar fidanlar hep ana güneşe

babaya kardeşe ille de vefalı eşe

dertlenecek dili

kitlenmiş ağza koyar mı

bilmem sancılı gecelerden

yepyeni sabahlar doğar mı

Hüseyin ÖZMEN

Sevda Gülden Konuş(t)ur, s. 37

Sevda gülden konuş(t)ur, Haziran 2008, 96 sayfa.

Öyküleme

Karabük Kültür ve Sanat Derneği

Tay Dergisi Yayınları

P.K. 10 

78100 / Karabük