GÖKÇE

"BİR ADIM ATSAM..."

 

FERYAT

 

Bir adım atsam yanındayım

Bir adım atsam dizinin dibinde olacağım

Nerdesin ey her sözü gerçek dayım?

Bir adım atsam karanlıktayım...

 

ÖZDEN GÜVEN (Rüzgârın Saçı Yok, Sayfa: 49 - Eylül 2005)

 

Bir adım atsam...

İşte, bütün mesele bu.

Zor nokta, gelip burada düğümleniyor. Hiç anlamadan, geriliyorsunuz.Basit ama, güçlü bir söyleyiş. Özden, henüz yolun başında. Fakat şiirde aldığı yol, çarpıcı bir şairle karşılaştığınızı size müjdeliyor. Rüzgârın Saçı Yok, Karmaşanın Gözleri Sarıydı, Hoşça Kal Şarkıcı, Rüzgârın Delirttiği Ağaç gibi başlıklara dikkat ederseniz, siz de benim gibi düşüneceksiniz.

Şiiri fazla deşmeyeceğim. Deşmeyeceğim de, açık olanın üstündeki görünmez perdeyi aralamaya çalışacağım. Aslında böylesine bir tutum, güzel şiirin büyüsünü zedeler. Kaş yapayım derken, göz de çıkarmış olursunuz.

Yaşadığımız çağ, çağrılarla dolu bir çağ. Giden çağlardan sonra gelen en zor çağı, şimdi biz yaşamıyor muyuz? Pakistan depremi, bulunmaz bir mihenk taşı. Onlarca insan öldü, onlarcası yaralı, onlarcası kimsesiz... Kanayan yaralarını kapatmak için, oldukça büyük paralara ihtiyaç var. Var da, bizde de o kaynak yok. Yüreğimiz kabarıyor: Bir adım atabilsek, yanlarında olabileceğimizi, hatta dizlerinin dibine kadar sokulabileceğimizi düşünüyoruz. Hatta inanç yönünden aynı noktada olduğumuzu da biliyoruz. Ama çağrılara, beklenen karşılığı veremiyoruz, vermiyoruz. Nedeni? Biz de zordayız. Biz de dardayız. Zamanların en zorunu yaşayan Pakistanlı kardeşlerimize yardımcı olamıyoruz.

Renkli camlardaki etkili ve yetkili sözcüleri dinliyoruz. Umulanla elde edilenin arasında korkunç bir dengesizlik var. Her sözü gerçek olan dayıların, bizi birçok konuda eğitip yetiştiren insanların, bir yerde, bir yanlışı olmalı. Ama ne?

Bu sorunun cevabı, “Duvar karşılıklı örülür.” sözünde yatmıyor mu? Öyle olmazsa, yükselen duvar, neresinden bakarsanız bakınız, garip görünür. Hele hele dozu fazla kaçtıysa, yıkılıp gider. Bizi yüreklendirenler, her durumda bize arka çıkmaya çalışanlar, çıkacaklarını söyleyenler; bu basit kuralı nedense hep göz ardı ederek, hiç kimseye de öğretmediler. Etme bulma dünyasında yaşadığımızı da söylemediler.

Sonuç acı... Oldukça da korkunç!

Şair, işte bu gerçeği; ne kadar güzel bir söyleyişle kestirmeden anlatıveriyor: Bir adım atsam karanlıktayım...

Ne demek karanlık?

Ya da bu karanlıkların mimarları kim?

Ne edip, nasıl yaptılarsa; yolumuzu korkunç karanlıkların dünyasına çevirdiler.

Yoksa?..

Kaş yapayım derken, göz çıkarmakla mı uğraşıyoruz?

Yaşadığımız çağın omuzlarımıza yüklediği en büyük çelişkinin özetini, çarpıcı bir şekilde önümüze seriveren Özden GÜVEN’i, kutlarım.

 

Oyhan Hasan BILDIRKİ